Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej, pod patronatem Euroregionu Puszcza Białowieska

W kolejnym etapie projektu „Z tradycją w przyszłość” realizowanego przez Zespół Szkół nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi w Hajnówce odbyły się spotkania z twórcami ludowymi, które zostały uwiecznione na taśmie filmowej.

W dniu 13 grudnia 2005r. grupa robocza uczniów - uczestników projektu odbyła wycieczkę do Muzeum Kowalstwa i Ślusarstwa w Hajnówce. Na wstępie młodzież wysłuchała opowieści o życiu i pracy kowala, o sposobach przyuczania młodych chłopców do trudnego zawodu kowalskiego przed laty oraz poznała historię kowalstwa na naszym terenie. Po obejrzeniu ciekawych, muzealnych eksponatów uczestnicy wycieczki udali się do kuźni, gdzie odbyły się praktyczne zajęcia. Polegały one na współudziale dzieci w bardzo trudnej, ciężkiej i niebezpiecznej pracy kowalskiej. Zadaniem kowala, pana Stanisława Mierzwińskiego i grupy uczniów z projektu było wykonanie podkowy. Wielkim zainteresowaniem cieszyły się specyficzne czynności pracy mistrza podczas kucia metalu. Wszystkich zadziwił bezsłowny sposób porozumiewania się kowala z pomocnikiem. Nie były to żadne gesty ani mimika, jedynie sygnały przekazywane przez uderzanie młotem w kowadło.

Nasze wspólne arcydzieło w postaci podkowy zostało uroczyście przekazane na własność szkole. Pouczono nas, w jaki sposób należy przekazywać z rąk do rąk podkowę, aby moc czarodziejska, dająca wiele szczęścia z niej nie umknęła, a promieniała na zaś.

Podczas realizacji kolejnego spotkania w dniu 16 grudnia uczestnicy projektu odbyli wycieczkę po naszym pięknym Euroregionie Puszcza Białowieska. Docelowym miejscem był wyjazd do gospodarstwa agroturystycznego w Grabowcu, gdzie gościła nas pani Nina Leoniuk. Ona to umożliwiła nam nakręcenie filmu uwieczniającego „pieczenie bułeczek drożdżowych w wiejskim piecu chlebowym”. Po zarejestrowaniu wszystkich czynności i tajników związanych z powstaniem ciasta drożdżowego i wypiekiem bułek mieliśmy czas i możliwość obejrzeć pomysłowe gospodarstwo agroturystyczne oraz mogliśmy skorzystać z ogniska z atrakcjami w postaci m.in. „białej szynki przygotowanej przez gospodynię. Bułeczki udały się znakomicie, były bardzo smaczne, a to tylko dlatego, że nasi chłopcy z projektu z wielkim sercem własnoręcznie wyrabiali ciasto i formowali zgrabne bułeczki pod okiem mistrzyni. Za co jesteśmy pani Ninie Leoniuk wdzięczni i wraz z ukłonem serdecznie dziękujemy.

W tymże dniu wiele atrakcji dostarczyło nam spotkanie z tkaczką ludową, panią Marią Niczyporuk w skansenie w Dubiczach Cerkiewnych. Już na początku p. Maria zachwyciła wszystkich swoją prelekcją wraz z pokazem praktycznym pt. „Jak to ze lnem było”. Byliśmy zdumieni jej umiejętnością przędzenia na kołowrotku. Z żalem musieliśmy przyznać, że uczestnikom, projektu ta wydawałoby się prosta czynność, najzwyczajniej nie udawała się.

Punktem kulminacyjnym spotkania były zajęcia z tkactwa. Uczestnicy projektu z wielkim zainteresowaniem śledzili czynności umożliwiające powstanie tkaniny – chodnika na warsztacie tkackim. Ogromną frajdą dzieciom była możliwość zasiąść za warsztatem tkackim i własnoręcznie utkać kilka rządków tkaniny. Za sprawą p. Marii kandydatów i kandydatek na współczesne tkaczki nie brakowało. Kolejka przy krosnach nie malała, ledwie wytrzymywał spracowany przez lata warsztat.

Życie naszych przodków – prostych ludzi ze wsi było trudne i tym samym zmuszało ich do poszukiwania wielu rozwiązań i nie byle jakich pomysłów, do bycia mistrzami włókiennictwa we własnej zagrodzie i dla własnej rodziny.

Przy pięknie ustrojonym na ludowo stole w dniu 22 grudnia 2005 r. w naszej szkole odbyło się kolejne spotkanie z twórcą ludowym, wieńczące jeden z etapów realizowanego przez nas projektu.

Pani Maria Niczyporuk, mistrzyni tkactwa, tym razem uczyła grupę młodzieży niełatwej czynności – sztuki haftu ludowego naszego Euroregionu Puszcza Białowieska. Podczas ciekawej prelekcji uczestnicy projektu zapoznali się z niezwykłym sposobem zdobienia ubioru oraz tkanin codziennego użytku (ręczników, obrusów, serwet, pościeli, kap) w gospodarstwie domowym przez nasze babcie i prababcie. Pod okiem hafciarki p. Marii, uwzględniając jej wskazówki i cenne rady, młodzież poznawała tajniki różnych ściegów. Zajęcia okazały się bardzo zajmujące i ciekawe, chociaż nie wszystkim łatwe. Dużym zainteresowaniem cieszył się haft krzyżykowy, zaś najwięcej emocji dostarczył tenże haft w kolorystyce czerwono – czarnej, specyficznej dla regionu Podlasia. Ogromną radość nie tylko hafciarce, ale także opiekunkom projektu sprawiła niezwykła chęć dzieci do kontynuacji haftu poza zajęciami. W wyniku czego zrodził się pomysł wykonania własnoręcznie przez uczestników projektu prac hafciarskich.

Z. Kierdelewicz, A. Jakimiuk

/ aktualności / archiwum luty 2006 / zobacz wszystkie /